Eva vertelt over haar ervaringen met slechthorendheid

"Mijn oren willen in elke levensfase wat anders" - Eva (35)

Als student wilde ik naar de disco. Kreeg ik extra bescherming tegen de herrie. Toen ik moeder werd, zei m'n audicien: zodra je last krijgt van gehuil, maak ik een speciaal programma voor je. En nu ik ondernemer ben, moet ik vergaderen. Zo houden we in elke levensfase rekening met wat mijn oren wensen.
 
Meer lezen

Terug

Verhaal Max de Vries

 Max de Vries vertelt over haar ervaringen met slechthorendheid

“Ik heb een nieuw leven gekregen” Max de Vries (88)

Ik was een jaar of achttien. De mevrouw bij wie ik in huis werkte, zei: ‘Max, laat je oren eens uitspuiten, je hoort me zo vaak niet.’ Ik had dat zelf niet in de gaten. Maar dat uitspuiten hielp niks. Toen wist ik wel dat er iets aan de hand was. Maar het was volop oorlog, dus er werd verder niet over gesproken. Ik heb het maar gewoon aanvaard.

In de jaren na de oorlog heb ik mijn man en mijn zoontje verloren. En ja, dan zijn je eigen oren niet zo belangrijk. Ik redde me er wel mee. Kon steeds beter liplezen. Mijn dochter was er ook op getraind. Als iemand mij iets vroeg, dan gaf zij antwoord. Want ze wist wel, mama hoort het toch niet.
 

Wat de dokter zegt ...

Begin jaren zestig ben ik geopereerd aan mijn linkeroor. Ze zeiden dat er helemaal geen geluid in zat. Toen hebben ze het maar weer dicht gedaan. Nou ja, je neemt dat dan maar aan. Het was vroeger zo dat wat de dokter zei, waar was. Tegenwoordig nog, denken ze. Maar dat is niet zo.
 

Met dank aan de dominee

Voor mijn andere oor kreeg ik later een hoortoestel. Ik kon dat zelf niet betalen, maar de dominee zei: ‘Moeders, luister eens, dat moet gebeuren.’ Die heeft het toen geregeld. Niet te vergelijken met die van nu, nee. Ik had zo’n apparaat met een koordje. Het microfoontje zat op mijn bh. Stond mijn kleinkind op borsthoogte in mijn oor te fluisteren: ‘Oma?’
 

Er ging een wereld open

Ik werk als vrijwilligster in het verzorgingshuis. Daar hebben ze een brief geschreven naar de verzekering. Dat ik mijn werk zo graag deed. Toen heb ik zo’n modern hoorapparaat gekregen. Er ging een wereld voor me open. Die man bij Beter Horen heeft me ontzettend goed geholpen. Daar zal ik hem eeuwig dankbaar voor blijven. En ik praat niemand naar de mond; als het anders was, dan zei ik het ook.
 

Nieuw leven

Zal ik eens iets geks vertellen? Ik hoorde mezelf nooit plassen. En nou heb ik dat apparaat in en denk ik: verhip nog eens aan toe! Maar nog mooier: ik loop door mijn tuin en wat hoor ik nou toch? Verrek ... dat zijn de vogeltjes. Heb ik daar midden op het pad staan huilen. Eerlijk waar. Het was een openbaring voor me. Ik heb een nieuw leven gekregen. En als ik nu een poosje buiten zit met die vogeltjes, dan denk ik: houd je kop nu maar eventjes. Nou weet ik het wel!
04 mei 2016