Eva vertelt over haar ervaringen met slechthorendheid

"Mijn oren willen in elke levensfase wat anders" - Eva (35)

Als student wilde ik naar de disco. Kreeg ik extra bescherming tegen de herrie. Toen ik moeder werd, zei m'n audicien: zodra je last krijgt van gehuil, maak ik een speciaal programma voor je. En nu ik ondernemer ben, moet ik vergaderen. Zo houden we in elke levensfase rekening met wat mijn oren wensen.
 
Meer lezen

Terug

Verhaal Edith Heijman

 Edith Heijman vertelt over haar ervaringen met slechthorendheid

“Ik moest echt een drempel over” Edith Heijman (44)

Als kind merkte ik al dat ik met het ene oor minder hoorde dan met het andere. Op school speelde 't geen rol. Maar aan de telefoon wel. Die nam ik dan aan met mijn goede oor. Je hebt er ook niet zo gauw erg in, hè? Dat het achteruit gaat.

Tijdens m'n studie heb ik een test gedaan bij de dokter. Die zei: ‘Er is wel een afwijking aan je ene oor, maar als je nu naar een kno-arts gaat, stuurt die je waarschijnlijk gewoon naar huis.’ Ik heb ook altijd op college alles kunnen verstaan. Denk ik. Tenzij ik dus toch wat heb gemist. Had ik nog slimmer kunnen zijn ...
 

Was haben Sie gesagt?

Eigenlijk is het pas van de laatste vijf jaar, dat het lastig werd. Zeker toen ik als IT-consultant in Duitsland ging werken. Ik spreek goed Duits, maar het is toch niet je moedertaal. Heel vervelend als je steeds tegen klanten moet zeggen: ‘Was haben Sie gesagt?’
 

Moeite met acceptatie

Ik ging altijd zo zitten en draaien met mijn hoofd, dat m'n goeie oor dichterbij was. Maar als dat ook niet meer werkt ... Toen dacht ik: wil ik verder met mijn carrière, dan moet er iets gebeuren. Of ik het nou leuk vind of niet. Ik moest echt een drempel over. Want ik ben nog vrij jong. Maar goed, toen ben ik de molen ingegaan en de conclusie was dat ik toch wel gehoorapparaten nodig had.
 

Alle tijd voor de juiste keuze

Mij gaat het vooral om de spraak en die frequenties zijn moeilijk in te regelen. In het ziekenhuis zeiden ze: ‘Net zo lang doorzoeken tot je een toestel vindt dat echt bij je past.’ Daarom vind ik het bij Beter Horen ook zo prettig. Ze nemen er de tijd voor je, je wordt niet opgejaagd. Ik merkte al snel dat ik er echt mee opschoot. Dat heeft me geholpen bij de acceptatie.
 

Ervaringen van collega’s

Nu merk ik dat er op mijn werk best veel mensen met gehoorverlies rondlopen. Toch praat je er niet zo gauw over met elkaar. Met één collega wissel ik wel ervaringen uit. Wat heb jij geprobeerd? Hoe is dat bevallen? Heel fijn om iemand te hebben met wie je er zo over kan spreken.
 

Verbergen of niet?

Nou is het wel zo dat mijn haar eroverheen valt, dus je ziet er niks van. En ik ga natuurlijk ook niet rond e-mailen dat ik een hoortoestel draag. Maar eigenlijk wil ik er niet moeilijk over doen. Het is gewoon een hulpmiddel. Laatst dacht ik: misschien kies ik nog wel eens een opvallend kleurtje. Als ik dan bij het sporten m'n haar opsteek, is het gewoon een accessoire. Waarom zou ik het verbergen? ​​​
06 mei 2016